56. მოგზაური / Lu

ხაზი 6: ჩიტს ბუდე ეწვის. მოგზაური თავიდან იცინის, შემდეგ კი მწარედ მოთქვამს და ტირის. დაუდევრობისა და თავმდაბლობის დაკარგვის გამო ის კარგავს თავის სიმშვიდეს, ისევე როგორც ხარს – ეს უბედურების ნიშანია.

ხაზი 5: ის ხოხობს ესვრის და ერთი ისრის ფასად მოიპოვებს ნადავლს; საბოლოოდ ეს მას აღიარებას, ქებასა და საპატიო თანამდებობას მოუტანს. უცხო მხარეში სწორად წარდგენა მას ახალ შესაძლებლობებს უხსნის.

ხაზი 4: მოგზაური პოულობს დროებით თავშესაფარს, იძენს ქონებასა და თავდაცვისთვის საჭირო იარაღს, თუმცა მისი გული მაინც მოუსვენრადაა. ის მუდმივად გრძნობს, რომ უცხო მიწაზეა და საფრთხისგან თავი დაცული არ აქვს.

ხაზი 3: მოგზაურს თავშესაფარი ეწვის და ის კარგავს თავისი მსახურის ერთგულებას. ქედმაღლობა და უცხო საქმეებში ჩარევა იქ, სადაც თავად სტუმარია, მდგომარეობას უკიდურესად სახიფათოს ხდის.

ხაზი 2: მოგზაური პოულობს სადგომს, თან აქვს თავისი სარჩო-საბადებელი და იძენს ახალგაზრდა, ერთგულ მსახურს. მისი თავდაჭერილობა და მოკრძალება მას სხვების თვალში სანდოს ხდის და გზას უადვილებს.

ხაზი 1: თუ მოგზაური უმნიშვნელო და მდაბალ საქმეებში იხლართება, ის საკუთარ თავზე უბედურებას მოიწევს. უცხოობაში შინაგანი ღირსების დაკარგვა და წვრილმანებზე დევნა მხოლოდ დამცირებისა და უბედურების საწინდარია.